Anorexia

• Aanmaker
  Onderwerp
• 
  Duim

  Deelnemer

  Duim 10 feb 2009

  Reageer

  Voordat jullie denken dat ik nu nog steeds de zieken anorexia heb, zeg ik maar meteen dat deze zieke bij mij over is. Ik noem het nu zelf ook een ziekte en dat betekend dat je beseft dat het niet goed met je ging. Eerst kun je niet inzien dat je een ziekte hebt, en als je dat kunt gaan zeggen, gaat het beter met je. Ik zeg beter, omdat het dan nog niet meteen goed gaat.

  Mijn verhaal:
  Ik heb ooit een bericht geplaatst over een jongen die een vriendin had en daar was ik helemaal verliefd op, (verder ga ik hier nu even niet op in, want dat kun je daar ook lezen)
  het probleem was dat hij mij in zijn macht had. Door hem werd ik onzeker. Toen hij bij zijn vriendin bleef, voelde ik mezelf niet mooi genoeg en ben ik drastisch gaan afvallen.
  Ik wilde bereiken dat hij mij mooier ging vinden dan zijn eigen vriendin. Nu kan ik inzien dat dit volkomen gestoord is. maar op dat moment had ik er alles voor over.
  Helaas zag ik hem helemaal nooit meer, en toen ik steeds lichter werd en mijn vriendinnen merkten dat het niet goed met me ging, wilde ik hem niet meer zien.
  Ik werd opgenomen in het ziekenhuis, en toen heeft een vriendin van mij ( nu ex vriendin)
  tegen hem gezegd dat ik voor een blinde darm ontsteking in het ziekenhuis lag.
  Ik wilde dat er niemand maar dan ook niemand achter zou komen dat het niet goed met me ging, en al helemaal hij niet!!! Mijn vriendinnen zworen niks te vertellen. Maar zij deed het toch.
  toen hij mijn ziekenhuis kamer binnen kwam schrok die zich rot! ik lag namenlijk aan de zonen voeding. -O-
  Meteen heb ik hem weg gestuurd ik wilde niks meer met hem te maken hebben, hij had er voor gezorgd dat ik daar lag gilde ik.
  Ik zag mijn eigen probleem helaas niet zo in. Het was de bedoeling dat ik aan zou komen, maar trok steeds aan mijn zonne voeding zodat de zusters me vast gebonden hebben.
  toen ik daar een tijdje lag, wilde ik zo graag naar huis, dat ik het allemaal maar even liet gebeuren.

  Eenmaal thuis, vond ik mezelf meteen weer een dik varken. Ik dacht niet eens meer zo veel na over die jongen. Het was nu gewoon echt in mijn hoofd geslagen dat ik te dik was. Weer begon ik af te vallen. Toen ben ik een tijdje uit huis geplaatst. Daar heb ik zo veel mee gemaakt, waar ik het niet over kan hebben. maar toen ik weer thuis kwam was mijn zieke voor bij.

  altans, dat is de vraag van dit hele verhaal..
  mijn ziekte anorexia is officieel voor bij. maar ik merk de laatste tijd aan mezelf dat ik weer heel veel rekening probeer te houden met wat ik eet.
  en heb laatst ook weer een keer mijn vinger in mijn keel gedaan, omdat ik dat fijne gevoel ( zo beschreef ik dat vroeger) weer even wilde voelen.

  Ik kan inzien dat ik anorexia gehad heb, dus eigelijk zou ik moeten weten dat het neit goed is. Het is dus niet meer psygisch. dus ik ben er wel van af, maar waarom begin ik dan steeds weer na te denken over eten
  ??? -O-

• Aanmaker
  Onderwerp

• A

  8 okt 1598

  Reageer

  ’t Lijkt alsof ’t niet over is. Je bent er misschien wel bewust van dat ’t een ziekte is, maar blijkbaar stopt het je niet van niet meer willen eten.

  En sowieso dat je kotsen ‘een fijn gevoel’ noemt zegt ook al veel.

  E

  Eilse_ 9 okt 1598

  Reageer

  Als je inziet dat je anorexia gehjad hebt, inziet dat het slecht is en inziet dat het je alleen maar af laat breken. Betekend dat nog niet dat je er ook al mee om kan gaan.
  Daar komt bij, eten is gedurende een lange tijd een van de meest invloedrijkste dingen in je leven geweest, het duurt jaren voordat je dat uit je patroon hebt; tuurlijk denk je nog na over eten.

  Maar omdat je er al eens doorheen bent gegaan, zou je nu in moeten grijpen. Mensen in vertrouwen nemen en vertellen dat je weer meer met eten bezig bent, desnoods een dieët opstellen van eten dat je minimaal binnen zou moeten krijgen.
  Je kan wel zeggen dat het ‘officieel’ voorbij is, maar als jouw hoofd zich weer op het (niet)eten gaat richten, en jij nog steeds prettige gevoelens ervaart als je je vinger in je keel stopt; dan is het simpelweg nog niet over. En zou je hulp moeten zoeken.

  e

  em-ma12 25 okt 1598

  Reageer

  zo bestwel heel heftig verhaal..
  het lijkt me onwijs moeilijk voor je, ik denk dat het een beetje als een verslaving ligt.
  je beseft wel dat je fout bezig bent maar je laat je wel weer in de verlijding brengen.
  ik denk dat je mischien een x een goed gesprek erover moet hebben met een vertrouwens persoon.
  want het is denk ik iets heel naars om mee te zitten.
  Maar in iedergeval, ik vind het al heel knap van je dat je zover gekomen bent en het zou zonde zijn als je het nu op zou geven.
  Gewoon nog even doorzetten!

  veel sterkte !
  x

  D

  Duim 9 nov 1598

  Reageer

  Ik heb besloten het te vetellen aan me moeder. Zo kan ze me een beetje in de gaten houden. ( wat ik eigelijk helemaal niet leuk vind) Op deze manier val ik iig niet terug in mijn oude patroon. Het goede is, dat carnaval er aan komt, waar ik al heel lang naar uit kijk, wij slapen dan met een groep meiden bij elkaar, die er ook allemaal van af weten, en onder eten uit komen bij deze meiden lukt me echt niet! En dat is mooi, want op die manier kan ik zien wat hun allemaal wel niet niet enzo. :Y
  Maar iing super
  Bedankt allemaal. :oops:

  x

  xSydney 4 mrt 1616

  Reageer

  Hee meisje,

  Ik ken je probleem volkomen. Ik heb zelf ook anorexia gehad, maar ik ben er nooit helemaal van genezen, dus het is een beetje te vergelijken.

  Ik ben nu weer op mijn oude gewicht terug. En ik ben er totaal niet blij mee, maar ik heb juist een fobie voor de toiletten nu. De chloorlucht van de wc moet ik van huilen, het ruikt naar herinneringen, hele nare. Dat weerhoudt mij van spugen. Maar raar genoeg zit er nog steeds iets in me dat wil dat ik moet afvallen. Zelf vind ik dat ook. Ik weet dat het niet goed is, maar ik heb de kracht er niet voor. Beetje een vaag verhaal, maar ik ben dus ook bang dat ik straks weer begin, in de vakantie.

  Als je erover wil praten en steun wil hebben kan je altijd een pm’etje sturen meis.

  xx Sucess

  J

  JKxLOVE 16 jul 1618

  Reageer

  Als je eenmaal anorexia heb kom je er toch nooit meer vanaf?
  En dan bedoel als je opgenomen bent en alles,
  dan stop je wel met afvallen maar dan zit het toch nog wel in je hoofd?
  Of is dat niet waar?

  A

  17 aug 1618

  Reageer

  Laatste keer dat ze hier online is geweest was in februari dames, ik denk niet dat ze hier nog komt. ;)

  Slotje danmaar