eenzaam en alleen,
dat is mijn probleem.
niemand komt naar mij toe,
geen interesse wat ik doe.
het maakt mij boos,
en ook weer hopeloos.
soms wil ik niet meer op de wereld blijven staan,
en zomaar weggaan.
als maar zwijgen,
en je zelf met de dood dreigen.
deze vraag blijft mijn hoofd doorboren:
waarom ben ik geboren?
wat heeft het leven nou voor nut?
als je word uitgescholden als een trut!
ik wil daar het licht, het licht dat zegt:
het word tijd dat je het verleden achter je legt.
[zomaar geïmproviseerd]
