Hi dames,
Ik ben 52 jaar en vraag me af of het liegen dat ik van jongs af aan vrij gemakkelijk gedaan heb, de spiekbriefjes die ik gebruikte bij examens, het stelen uit winkels dat ik met name in m’n puberteit en jong-volwassenheid veel gedaan heb en het vreemdgaan dat ik meerdere keren in m’n leven gedaan heb, ‘normaal’ is of dat ik moet denken aan een persoonlijkheidsstoornis. Omdat ik al die dingen stiekem gedaan heb zal niemand mij omschrijven als gemeen of als iemand met een antisociale persoonlijkheidsstoornis. Ik ben de enige die ervan af weet.
Ik ben er onlangs door iemand op gewezen dat ik binnen het autistisch spectrum zou kunnen vallen (ivm botsingen op sociaal vlak) en herken daar zeker wel gedragskenmerken van (vanaf m’n 15e, niet als kind). Ik herken enorm veel over mezelf in een boek over emotionele verwaarlozing.
Kan emotionele verwaarlozing (en misschien ook vallen binnen het autistisch spectrum) het hebben van bovenstaande gedragingen verklaren? Of moet ik ergens anders aan denken?
Iemand een idee of herkenning?
